تقدیم با احترام به مشوقم {بیدل}
واژه معنا نیست
زندگی معناست
ومن فسرده اینم
که مبادا
روحم اسیر زندگی شود
ومن همیشه دل تنگم
و همیشه دلتنگم
که مبادا
دستهای قلبمان
میان شلوغی دنیا رها شود
و من دوباره به پوچ برگردم
و سا یه های ممتد شب
فسانه ی زندگیم شود
و افتابی که در نزدکیست
چه خوب می شناسمش
چه خوب می شناسمش
من را
در غربت سایه های شب
مبادا
تنها رها کند
و همیشه دلتنگم
و تو چه خوب میدانی
ترنم بهار
شکو فه های درخت
شکفته از خاکن
و تو چه خوب میدانی
من چه خواب می بینم.
+ نوشته شده توسط اسماعیل در پنجشنبه بیست و دوم فروردین 1387 و ساعت
19:25 |
